Archive

Archive for the ‘સુવિખ્યાત રચનાઓ’ Category

ડર છે

વસી જવું છે આપની,
સાગર જેવી આંખોમાં પણ,
ડૂબી જવાનો ડર છે.

પામવું છે સ્થાન આપના,
ખુબસૂરત દિલમાં પણ,
બેવફાઇનો ડર છે.

– Unknown poet –

ઝાકળ

ખરેખર તમે જેને,
ઝાકળ કહો છો,
તે તો,
આખી રાત,
ઘાસ પર બેસીને,
રડેલી ચાંદનીના આંસુ છે

–  unknown poet –

વકી

“સૌ પોત પોતાની પ્રેમીકાને વ્હાલથી ભરે બકી,
તો જ આ વાતાવરણમાં છે વરસાદ થવાની વકી.”

–  unknown poet  –

શ્વાસ

જેના માટે,
મે છોડ્યા શ્વાસ,
એજ આવી પૂછે છે.,
કોની છે આ લાશ !!

– unknown poet –

મંજુર નથી

હું મારા હાથને ફેલાવું તો તારી ખુદાઇ દૂર નથી,
પણ હું માગું ને તું આપી દે, એ વાત મને મંજુર નથી

–  Unknown poet   –

આંસુ

કહે છે આંખોના આંસુ
અમે આંખોમા નહી માસુ

રોકશો તમે ખાસુ
અમે રોકે ન રોકાશું

હાસ્ય એ છુટા થાસું
તો દુ:ખે વળી પાછા આવશું

ભાવે ભીના થાશું
તો સુકાયે ના સુકાશું

યાદે કોઇની જાશું
તો યાદ કરીશું ખાસુ

યાદે જો દુ:ખી થાશું
તો બમણા થઇ જાશું

લાંબી ભેટે ભેગા થાશું
તો હસતા હોઠે ભળી જાશું

ને ખીલસે ઘડીક આસું
તો ક્યાંય ખોવાઇ જાસું

– કવિનું નામ હુ જાણતો નથી –

સુવિખ્યાત રચના ૨

તરત પછી તો સરસ મજાની સુગંધ આવી,
જરા અમસ્તું કહ્યુ પવનને સ્માઇલ પ્લીઝ.

——————————-

બારી ખોલી જોયું તો,
સળગતી બત્તીના થાંભલે,
ટૂંટીયું વાળીને,
તાપણું કરતી,
રાત બેઠી હતી.

——————-

વ્યંજનો, બારાક્ષરી ને સ્વર બધાં ભુલી ગયો,
પત્ર લખવાની ક્ષણે અક્ષર બધાં ભુલી ગયો.

———————————

ટહુકા રૂપે જ એની રજૂઆત થઇ શકે,
વ્હેતી નદી વિષે બીજી શું વાત થઇ શકે.

————————–

બરફ પીગળી શકે છે,
એને ક્યાં અહં નડે છે.

——————-

— કવિઓના નામ હું જાણતો નથી  —–