૯૦ માર્ક્સનું છુટી ગયું


પરીક્ષાનું છેલ્લું પેપર પુરૂ થઇ ગયું હતુ, કોલેજની બહાર મેળા જેવુ ભરાયું હતુ, સ્ટુડન્ટ્સ એકબીજા જોડે સવાલ જવાબ શેર કરી રહ્યા હતા, તો કોઇ વેકેશન નો પ્લાન બનાવી રહ્ય હતા, તો કેટલાક સ્ટુડન્ટ્સ તો વળી પોત-પોતાનું પરીક્ષાનું પરિણામ અત્યારથી જ ડિક્લેર કરી રહ્યા હતા, આવું જ એક છ-સાત છોકરીઓનું ટોળું કેન્ટીનથી થોડે દુર ઊભુ હતુ, … More ૯૦ માર્ક્સનું છુટી ગયું

शख्स


जानकर भी अनजाना सा लगता है हर शख्स अब बहाना सा लगता है खुदगर्जी रिस्तो का सबब है ‘मयूर’ हर शख्स अब बेगाना सा लगता है —– મયુર ‘અભણ’—–

આખિર કોન હું મૈ ?


હિન્દું હું ? મુસ્લિમ હું ? યા શિખ યા ઇસાઇ હું ? યા કોઇ ઇન્સાન હું મૈ ? આખિર કોન હું મૈ ? — મયુર “અભણ” — રૂખ્સદે ઇશ્કકા યહી સબબ હોતા હૈ મહેબુબ બેહયા વ બેઅદબ હોતા હૈ — મયુર “અભણ” —  

શબ્દોની શી જરૂર ?


એક ઉગમણા પ્રભાતે દિવસ ભરની ભાગદોડ નો કાર્યક્રમ ગોઠવતાં ચિત-પરિચિત સંબંધીઓની વચાળે અટવાયેલું, એકલું, અટુલું નોખું તરી આવતુ એક નવપરિણિત યુગલ. ચહેરે ડરનો આભાસ ને ખુશીથી ઉછાળા મારતું મન. કોઇ જોઇ જશે તોં ? ને સર્જાતી ઇશારાઓથી સવાલ-જવાબની આપલે અને પછી રચાતી સ્પર્શની હારમાળા ભાગતું-દોડતું ધબ-ધબ, ધબકારા કરતું હ્રદય, પુર ઝડપે ચાલતું શ્વાસોનું આવાગમન જો, … More શબ્દોની શી જરૂર ?

જરા હળવેકથી


સ્મિત લઇ બધુ મુજ જીવન થી સજાવી દઉં તુજ હોઠ પર અને જરા હળવેકથી તુજ ભીની ભીની આંખથી આંસુઓ ને ચોરી જઉં — કુમાર મયુર —

વરતાય છે


સંબંધોમાં ઘોડાપુર આવ્યુ છે. લાગણીઓની ઓટ વરતાય છે. પ્રસંગોપાત જ મળ્યા કરવાનું સ્નેહની જાણે ખોટ વરતાય છે. દૂરથી લાગે ખુલ્લુ ને હર્યુ-ભર્યુ નજીક જાતાં કોટ વરતાય છે. મધુ વચનની, જાણે લ્હાણી હોય ને છતાં હ્રદયમાં ચોટ વરતાય છે. — કુમાર મયુર —