સામ સામે છે
ઝરુખો, ને સંગત
છે વરસાદી

મેઘધનુષી
માહોલ ને રંગત
છે વરસાદી

ધીમુ ધીમુ જો
પવનનુ એ ગીત
છે વરસાદી

પંખીઓ સંગ
ભીનું ભીનુ સંગીત
છે વરસાદી

જામશે હવે
મહેફીલ, ને રીત
છે વરસાદી

ચડ્યું હિલ્લોળે
કિધુ માને ના, ચિત
છે વરસાદી

થયો ઇશારો
મિલન તણો, મિત
છે વરસાદી

ભીંજાશો તમે
સજની, મારી પ્રીત
છે વરસાદી

— કુમાર મયુર —

સ્વભાવે થોડો અતડો છું, ને શબ્દે શબ્દે કડવો છું
મારી સામે કોઇ ફાવે નહીં, માણસ નામે અઘરો છું.

આફત સામે નડતર છું, ને દુ:ખ ભગાડતુ મંતર છું
મને કોઇ ભરમાવે નહીં, માણસ નામે જબરો છું

— કુમાર મયુર —

એક,
સુંદર અને સોહામણું
નાજુક અને નમણું
પ્રેમ તણું
હકીકતની દહેશતથી,
જરા ગભરાયેલ,
મુજ નયનથી,
એક,
સ્વપ્ન ખોવાયું છે,
કોઇનેય,
મળ્યું છે ખરું ?

— કુમાર મયુર —

હે મહત્વાકાંક્ષી,
અણું બોમ્બના સહારે,
તારે દુનિયા જીતવી છે ?
ઘણું સારુ,
પણ,
એ તો કહે,
જીત્યા પછી,
માનવ વિહોણી દુનિયાનું,
તું કરીશ શું ?

— કુમાર મયુર —

વ્યાખ્યા પ્રેમની તેં કંઇ થોડી લખાતી હશે
યુગોની પરંપરા, બે લીટીમાં સમાતી હશે

— કુમાર મયુર –

આંખોમાં કાજળ આંજી,
ખુલ્લી આંખના બે ચાર સપના ઓ લઇ
ક્ષિતિજ ની પેલે પાર,
નદિ ના કિનારે,
હોઠો પર સ્મિત સજાવી
દુઃખ, દર્દ સાવ ભુલાવી,
ગાલે સ્પર્શતી લટને,
હળવેકથી હટાવી,
પાયલ રણકારતી,
ખુશ્બુ ફેલાવતી,
રસ્તો શણગારતી,
પિયુ ના આગમનની,
વાટ જોતી,
સાચુ કહું છુ,
મેં પણ એવી,
એક સ્ત્રી જોઇ હતી.

— કુમાર “મયુર” —

Next Page »